วิธีอ่านค่าอ้างอิงกริด
ค่าอ้างอิงกริดคือการเรียกชื่อช่องสี่เหลี่ยมช่องหนึ่งบนแผนที่ และเคล็ดลับทั้งหมดอยู่ที่กฎข้อเดียว: ค่าตะวันออกมาก่อน — เดินไปตามทางเดิน แล้วขึ้นบันได อ่านเส้นที่มีตัวเลขซึ่งอยู่ทางซ้ายของจุดของคุณ แล้วกะเป็นสิบส่วนไปทางขวาจนถึงจุดนั้น ต่อด้วยเส้นที่มีตัวเลขซึ่งอยู่ใต้จุดนั้น แล้วกะสิบส่วนขึ้นไป ตัวอักษรสองตัว (อังกฤษ) หรือหนึ่งตัว (ไอร์แลนด์) บอกช่องขนาด 100 km และหกหลักระบุตำแหน่งได้ละเอียดถึง 100 m ขั้นตอนด้านล่างอธิบายให้ทีละขั้น ส่วนเครื่องมือกริดของเราอ่านค่าให้สด ๆ จาก GPS ของคุณ ถ้าคุณอยากแตะมากกว่านับ
อิงการอนุญาต · ส่วนตัว · ใช้งานได้บน Chrome, Safari, Firefox, Edge
ค่าตะวันออกมาก่อน — กฎข้อเดียวที่ต้องจำ
ค่าอ้างอิงกริดทุกค่าคือตัวเลขสองครึ่งที่สลับกันอยู่ในชุดเดียว: คุณอยู่ห่างไปทางตะวันออกเท่าใดภายในช่องนั้น แล้วห่างไปทางเหนือเท่าใด ลำดับนี้ไม่เคยเปลี่ยน และวิธีจำแบบคลาสสิกก็ใช้ได้เสมอ: เดินไปตามทางเดิน แล้วขึ้นบันได การสลับสองค่านี้เป็นความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุด และมันพาคุณไปไกลหลายกิโลเมตร มักไปอยู่ที่ที่ไม่น่าเป็นไปได้ ซึ่งก็เป็นวิธีจับผิดได้เช่นกัน
4, 6 หรือ 8 หลัก — ค่าอ้างอิงของคุณละเอียดแค่ไหน
จำนวนหลักกำหนดขนาดของช่องที่คุณกำลังเรียกชื่อ สี่หลัก (SU 38 14) คือช่องขนาด 1 km ซึ่งพอเหมาะสำหรับเรียกชื่อเนินเขา หกหลัก (SU 387 148) คือ 100 m เป็นมาตรฐานที่ใช้กันทุกวันสำหรับจุดนัดพบ การ์ดเส้นทาง และงานกู้ภัย แปดหลัก (SU 3872 1481) คือ 10 m ละเอียดที่สุดเท่าที่การกะด้วยตาบนแผนที่มาตราส่วน 1:50 000 จะทำได้อย่างซื่อตรง ไม่ว่าจะกี่หลัก ให้แบ่งครึ่งเท่ากัน: ครึ่งแรกคือค่าตะวันออก ครึ่งหลังคือค่าเหนือ และเพราะตัวเลขซ้ำทุก 100 km ตัวอักษรประจำช่องจึงไม่ใช่ของประดับ — SU 387 148 กับ NN 387 148 อยู่ห่างกันห้าร้อยกิโลเมตร
การอ่านค่าจากแผนที่กระดาษ: เคล็ดลับโรเมอร์
การกะสิบส่วนด้วยตาก็ใช้ได้ แต่โรเมอร์ทำให้ค่าที่ได้น่าเชื่อถือขึ้น มาตราส่วนที่มุมซึ่งพิมพ์อยู่บนเข็มทิศแบบฐานใสส่วนใหญ่ (และบนซองใส่แผนที่หลายแบบ) แบ่งเป็นสิบส่วนของช่องกริดตามมาตราส่วนแผนที่ที่ใช้กันทั่วไป วางมุมของโรเมอร์ลงบนจุดของคุณ อ่านว่าเส้นกริดตัดมาตราส่วนที่ตำแหน่งใด แล้วหลักที่สามและหลักที่หกก็เลิกเป็นการเดา ไม่มีโรเมอร์? ใช้ขอบของอะไรที่ตรง ๆ แล้วขีดเทียบกับระยะห่างของเส้นกริด ก็พาคุณเข้าใกล้ได้ หรือพับแผนที่ให้เส้นกริดมาอยู่ข้างจุดของคุณ แล้วกะเศษส่วนเอา
พิมพ์เองได้: การ์ดค่าอ้างอิงกริด (PDF) ฟรีของเรามีมาตราส่วนโรเมอร์แบบตัดออกที่แม่นยำสำหรับแผนที่ 1:25 000 และ 1:50 000 พร้อมขั้นตอนอ่านหกหลักและบทสำหรับบอกค่าอยู่ในหน้าเดียว — มีแถบตรวจสอบ 100 mm ให้คุณรู้ว่าเครื่องพิมพ์ไม่ได้ย่อขยาย พิมพ์ที่ 100% (“ขนาดจริง”) เคลือบพลาสติกก็ได้ถ้าชอบ และแจกให้กลุ่มของคุณได้ตามสบาย
อังกฤษ ไอร์แลนด์ และที่อื่น ๆ — ทักษะเดียวกัน ตัวอักษรต่างกัน
ทักษะการอ่านใช้ได้ทุกที่ เปลี่ยนแค่ป้ายชื่อ กริดแห่งชาติ OS ของอังกฤษใช้ตัวอักษรสองตัวต่อช่อง 100 km ส่วนกริดไอริช ของเกาะไอร์แลนด์ใช้ตัวเดียว นิวซีแลนด์ระบุรหัสระวาง Topo50 ไว้หน้าตัวเลข แผนที่ออสเตรเลียใช้ตัวเลข MGA ด้วยตรรกะเดียวกันคือไปตามแนวก่อนแล้วจึงขึ้น และถ้าคุณกำลังยืนอยู่ที่ไหนแล้วสงสัยว่าค่าอ้างอิงของตัวเองคืออะไร เครื่องมือทุกตัวเหล่านั้นอ่านค่าจาก GPS ในโทรศัพท์ของคุณได้ตรง ๆ — แตะครั้งเดียว ไม่ต้องนับสิบส่วน
ทีละขั้นตอน
- หาตัวอักษรกำกับตาราง — พิมพ์ไว้ที่มุมแผนที่และบนกริดเอง: สองตัวอักษรในอังกฤษ (SU, NN) หนึ่งตัวในไอร์แลนด์ (J, O)
- อ่านค่า easting: นำเลขของเส้นกริดแนวตั้งที่อยู่ทางซ้ายของจุดของคุณ — ไล่ตามแนวก่อน
- ประมาณหลักสิบจากเส้นนั้นไปทางตะวันออกจนถึงจุดของคุณ — นั่นคือหลักที่สาม
- อ่านค่า northing: เลขของเส้นกริดแนวนอนที่อยู่ใต้จุดของคุณ — ตอนนี้ไต่ขึ้นเหมือนขึ้นบันได
- ประมาณหลักสิบจากเส้นนั้นไปทางเหนือจนถึงจุดของคุณ — หลักที่หก
- รวมทุกอย่างเข้าด้วยกัน โดยใส่ตัวอักษรก่อน: SU 387 148 — ตาราง SU, easting 387, northing 148 อ่านตัวเลขออกมาทีละหลัก
คำถามที่พบบ่อย
ต้องอ่านตัวเลขชุดไหนก่อน
4, 6 และ 8 หลัก ละเอียดต่างกันแค่ไหน
ดูเป็นภาษาอังกฤษ: How to Read a Grid Reference · ไทย